Utopio

Apud trono de oro e de nielo,
La nubi flotacante en la cieli,
L’anjeli pleante per sua vieli,
En ta loko fluas lakto e mielo.

Joyoze vivas gento en la edeno,
Nam singlu devis vartar sua gradizo
Por enirar la belega paradizo;
Omnu festas eterne en la gardeno.

Malgre ke la volfo esas tre proxima,
La homi, ridetante, esas sentima:
La bestio ipsa konstruktis sua muro!

E mem sen plusa milito o konvoyo,
La populo povas vivar sen enoyo,
Nam bezonas nul odion vera humuro!

© 2017 Gilles-Philippe Morin.

Published by

Gilles-Philippe Morin

Saluto! Me nomesas Gilles-Philippe. Me evas 19 yari. Me esas viro. Me habitas Kanada. Me studias medicino. Me parolas la Franca e la Angla. Me pleas piano. Pro quo vu duras lektar co? Bonvenez!

2 thoughts on “Utopio”

    1. Danko! Regretinde, lu ne esas strikte «regulala», nam lu ne sequas la formo ABBA ABBA, ma me probos respektar to en posa soneto.

Komentez