Utopio

Apud trono de oro e de nielo,
La nubi flotacante en la cieli,
L’anjeli pleante per sua vieli,
En ta loko fluas lakto e mielo.

Joyoze vivas gento en la edeno,
Nam singlu devis vartar sua gradizo
Por enirar la belega paradizo;
Omnu festas eterne en la gardeno.

Malgre ke la volfo esas tre proxima,
La homi, ridetante, esas sentima:
La bestio ipsa konstruktis sua muro!

E mem sen plusa milito o konvoyo,
La populo povas vivar sen enoyo,
Nam bezonas nul odion vera humuro!

© 2017 Gilles-Philippe Morin.