Teroro

Yen migranti neaceptesas shikane!
Me pensas pri la kreo di mea lando:
La preavo qua pozis l’unesma plando
Certe anke esis enmigranto, ka ne?

Yen on timas, ke li kauzas a ni jeni!
Me pensas pri la kreo di mea lando:
Qui guvernesas del unesma komando,
Kad on obliviis la aborijeni?

Nun, spektez! Yen un, ni esas la ridindi,
Pro ke ni vekigis la mentale blindi,
E ni plasizis la yusti en karcero!

Do, ante denuncar sur omna tegulo,
Forsan on devus regardar en spegulo:
Yen ube trovesos la vera kancero!

© 2017 Gilles-Philippe Morin.

Tempi necerta

En la mondo, la maxim bon medicino
Valoras mem plu kam oro ed arjento.
Ma ankore, la yusta medikamento
Es amar e pardonar sua vicino.

De pos ke uli deskovris la vacino,
Nia socio forlasas la «memento».
Nemortiva sun sentas la homa ento;
Malgre to, la mondo krias de lancino.

Mem se nun plombo povas divenar oro,
Pro ni, en omna landi duras hororo:
Armei, teroristi e «volfi sola».

Tamen ni ne sukombez a la teroro.
Do vice repetar riskoza eroro,
Historio esez l’epoko busola!

© 2017 Gilles-Philippe Morin.

Utopio

Apud trono de oro e de nielo,
La nubi flotacante en la cieli,
L’anjeli pleante per sua vieli,
En ta loko fluas lakto e mielo.

Joyoze vivas gento en la edeno,
Nam singlu devis vartar sua gradizo
Por enirar la belega paradizo;
Omnu festas eterne en la gardeno.

Malgre ke la volfo esas tre proxima,
La homi, ridetante, esas sentima:
La bestio ipsa konstruktis sua muro!

E mem sen plusa milito o konvoyo,
La populo povas vivar sen enoyo,
Nam bezonas nul odion vera humuro!

© 2017 Gilles-Philippe Morin.